Bireyin konuşma becerisinin olmasına rağmen en az 1 ay süreyle konuşma beklenen durum ve ortamlarda konuşmanın olmamasına selektif mutizm denmektedir.

Selektif mutizmi olan çocuklarda aşırı utangaçlık, içe çekilme, ebeveynlerine aşırı bağımlılık ve karşı gelme davranışları görülebilir.

Selektif mutizmin başlangıç yaşı 2 ile 4 yaş arasında olmasına rağmen genellikle okul zamanında tanı konulmaktadır.

Kızlarda erkeklere göre daha fazla görülmektedir.

Okul ortamında hiç konuşmayan çocuklar olabildiği gibi, konuşmaya isteksiz davranan çocuklar da olabilir.

Seçici ortamlarda konuşmamakla birlikte sözel olmayan iletişim yollarını kullanabilirler.

Selektif mutizm olan çocukların öncesinde bir çoğunda dil ve konuşma bozukluğu olduğuna dair çalışmalar mevcuttur.

Anneye aşırı ve anormal bir şekilde bağlanma, çocuğun dış dünyayla iletişiminde çocuğun kendilik-yeterlilik duygusunun gelişmesini geciktirmektedir. Böyle bir çocukta sosyal anksiyete bozukluğu (sosyal fobi) ve selektif mutizm gelişmesi çok olasıdır. Bazen yaşanan travmatik olaylar da bu durumun ortaya çıkmasına yol açabilir.

Selektif Mutizm Ayırıcı Tanısı

Şizofreni

Sağırlık

Afoni

İfade edici dil bozukluğu

Sosyal Anksiyete Bozukluğu

Ayrılık Anksiyetesi

Major Depresyon

Selektif Mutizm Tedavisi Nasıldır?

 

• İlaç (Dirençliyse)
• Bilişsel davranışçı terapi
• Aile psikoterapisi
• Oyun terapisi

 

Çocuk konuştuğu zaman aşırı övülmemelidir. Böylelikle çocuğa konuşmanın normal bir şey olduğu hissi verilmelidir.

Çocuğun rahat hissettiği ortamlarda şarkı söylemesi, kitap okuması, kukla oynatması, hikaye anlatması tedavi sürecinde önerilir.

Çocuk okuldan eve geldiğinde aile tarafından bugün okulda konuştun mu şeklinde sorular sorulmamalıdır.

Bu bozukluğun gidişatı genellikle iyidir. Fakat sosyal anksiyete bozukluğu olmak üzere diğer anksiyete bozuklukları bu çocuklarda daha sık görülür. Nadir görülmesine karşın kendiliğinden düzelmesi oldukça zordur.